sadystyczny hipokryta

70 «Czyż nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem».

„Co masz czynić, czyń prędzej” (J 13, 27).

oraz

„Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?”.

Powyższy ciąg jest rozpiską “bożego planu” który został przyjęty bardzo, bardzo dawno. Przypomnę:

"Nim powstała ziemia, Jezus Chrystus został wybrany, aby doświadczyć życia doczesnego i być Zbawicielem, dzięki czemu ten plan mógł się wypełnić (zob. Mojżesz 4:2). "

Są skorzy powiedzieć - kończ waść, tyle starczy by wyczuć śmierdzącą prowokację - a finał skwitować słowami Ulpiana:

chcącemu krzywda się nie dzieje.

Wnikliwi dostrzegą, że w scenariuszu ofiara jest oprawcą. Skazańcy to Judasz (wybrany perfidnie do roli kozła ofiarnego, w chwili układania listy uczniów) oraz dziesiątki, a może i tysiące okrutnie prześladowanych chrześcijan żyjących wówczas w komunistycznie zorganizowanych zbiorowiskach (kościół nadal jest zorganizowany w ustroju komunistycznym, w najczystszej formie).

A czy dzisiaj nie ma dalszych ofiar?

Drogę do nich znaczą stosy, tortury inkwizycyjne i przepych watykańskiej komuny.

Dzięki komu, albo czym motywowana jest hojność wobec dostojnych tęgości?

Tu odpowiedź:

«Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.”.

Od tamtych czasów niewiele się zmieniło.

To nie bezinteresone wielbienie, miłość a siła instynktu przetrwania

- narcyzowaci, u grobu, gotowi w nędzę wpędzić dotąd najukochańszych tucząc kościół,

dla obietnicy życia wiecznego