Samotne wino w Central Valley

W Central Valley

wieczory są długie jak spojrzenia,

których nikt nie odwzajemnia.

Wino czerwone jak grzech

kapie leniwie do kieliszka,

który pamięta więcej pocałunków niż ja.

Siedzę na werandzie

w sukience pachnącej kurzem

i drogą szytą z pustych obietnic.

W radio Billie Holiday,

a wiatr przynosi głosy

tych, co mieli zostać,

ale wyjechali zbyt wcześnie.

Nie ma tu nic poza

wspomnieniem twoich ust

na moim ciele.

Noc wchodzi powoli,

jak ty —

znałeś każdy zakamarek mojej duszy.

Wino znów się kończy,

ale ja zostaję —

pół żywa, pół legenda.

Samotne wino,

samotna dziewczyna,

samotna dolina

zbyt piękna, by kochać naprawdę.