Samotność w tłumie

A kiedy wszystko oddam już

I nic mi nie zostanie

Całunem mnie okryją

W kościele na majdanie

Gdy legnę gdzieś pod płotem

I serce we mnie zgaśnie

Daleko będą gdzieś

Spory i wszelkie waśnie

Nad głową niech po cichu

Trąbka mi wtedy gra

Niech dźwięk jej pod obłoki

Z mą duszą lekko gna

Nie ryjcie nic na płycie

Niech umrę tak jak żyłem

Samotnie kochałem

Samotny wciąż byłem

Wciąż w tłumie obcych ludzi

Mijanych bezpowrotnie

Ziarenko piasku małe

Które spadając dotknie

Ziarenko które w tłumie

Wśród innych nie widziane

Mineło właśnie Ciebie

O wpół do trzeciej nad ranem

Pamiętać mnie nie musisz

Niewiele z siebie dałem

Oddałem tylko wszak

Wszystko co z sobą miałem

Nie rońcie po mnie łez

Nie osuszajcie oczu

Bo jam już teraz jest

Gdzie święty, święty spokój