Samotności cień (koniec...)

Wypalone serce,

wypalona dusza.

Nic mnie nie zachwyca,

nic mnie już nie rusza.

Koniec z przelewaniem

na papier mych myśli.

Proszę Cię, diable,

do piekła mnie wyślij.

Koniec pisania

o pięknej Syrence,

której nie poznałem,

lecz skradła moje serce.

Koniec myślenia

o pięknej imaginacji.

Czas wracać do swej

życiowej alienacji...

W mej wyobraźni

pozostawiam marzenia,

by nigdy nie wyszły

z samotności cienia.

Chciałem marzenia

zamienić w rzeczywistość.

Me serce umarło,

dusza zapadła w nicość.