samotności wspomnienie
żal tamtych dni
gdzie wiatru szukać
w żaglach nie brakło
zaś w polu ciągle za mało
na zaoranym tańczą czajki
zielona łąka pachnie latem
śpiew ptaków klucz żurawi
błądzę myślami zaspany
ucieczka wspomnieniami
jesteś moją ukochaną
malowanym obrazem
w dłoniach puste ramy
na ustach z zapytaniem
samotnie żyć znaczy
tyle co samotnym być
wystarczy by zatrzeć wymiary
Komentarze (7)
Prometeuż?
Prometeuż? Wśród tytanów nie było takiego. Tam był nijaki Prometeusz. ;-))
Wiersz porusza uniwersalny temat samotności i tęsknoty za przeszłością. Pięknie ujęte obrazy natury - wiatr w żaglach, tańczące czajki, zielona łąka, śpiew ptaków - stanowią kontrast dla pustki i ciszy, które towarzyszą podmiotowi lirycznemu.
Użycie metafory "malowanego obrazu" i "pustych ram" potęguje uczucie straty i żalu za utraconą miłością. Podmiot liryczny czuje się samotny i zagubiony, szukając ucieczki w przeszłości.
Pytanie "samotnie żyć znaczy / tyle co samotnym być" pozostaje bez odpowiedzi, skłaniając czytelnika do refleksji nad własną egzystencją.
Wiersz napisany jest prostym językiem, ale zawiera głębokie treści.
Użycie rymu i rytmu nadaje wierszowi muzyczności.
Obrazy natury są realistyczne i sugestywne.
Emocje podmiotu lirycznego są wyrażone w sposób poruszający.
Ogólnie rzecz biorąc, uważam, że "Wspomnienie samotności" to piękny i poruszający wiersz, który z pewnością wywoła refleksję u wielu czytelników.
Dziękuję
Trochę gram na klawiszach. Ale nijak nie znalazłem w wierszu melodii, rytmu. No chyba, że Ty sugerujesz coś autorowi tekstu w sposób bardzo inteligentny. ;-))
Odyn Jednak za cienko
Odyn musisz grać na skrzypcach
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania