Samotny bieg

W milczeniu i samotności

w tęsknocie i skupieniu

przechodzę każdą z trudnych dróg

podświadomie wierzę w cud

dojdę do celu, nawet gdy już zabraknie sił

Choćby wszystko poszło źle

jednym krokiem znalazł się na dnie

w oczach pojawi się strach

ciemność zaskoczy w środku dnia

nie zawrócę

odejdzie w niepamięć samotność czterech ścian

czas wypełni spokój

wśród wody i dzikich traw

Słowa pożegnania bywają najtrudniejsze

gdy na bliskość już nie ma szans

ukryta siła nie pozwoli by zmarnować czas

z uśmiechem i odwagą

powitać wschodu słońca blask

stawić czoła obliczu wszystkich spraw