Sawanna dla króla lwa fajna

Był sobie ogromny słoń

Wielką trąbą machał on.

Przy tym miał taki zwyczaj

Że tą trąbą głośno ryczał.

Na drzewie siedziała małpka

U której w łapce była pałka.

Ale ta nie odgrywała tu żadnej wagi

Dlatego nikt nie zwracał na nią uwagi

Były też dumne lwice

W polowaniach przodownice

Co na sawannę polować szły

Aby były syte lwiątka i lwy

Te nie miały żadnej zbroi

Ale każdy w buszu to ICH SIĘ BOI

Bo działają bardzo składnie

Gdy polują w buszu stadnie

Przestrzegają też lwich zasad pospołu

Że to król lew pierwszy idzie do stołu.

Z uczty lwów zostają tylko kości

Które zapraszają hieny w gości

Te mają do miażdżenia kości tak silne szczęki

Że w skruszeniu nawet kopyt nie czują męki.