Ściana

mam jedną taką ścianę

która przecina dwa światy

do jednego boję się wstąpić bosą stopą

aby nie zranić się ostrzem nagiego przekleństwa

wbite raz nie wyjdzie tak łatwo

z umysłu naszpikowanego natrętnymi myślami

przyciskam plecy do nagiego tynku

aby schłodzić gorące poty

po drugiej stronie szorstkiego muru

zadomowiły się wełniane dżdżownice i rozkwitają fiołki

od progu wita słoneczny promień

wijąc się jak wąż po drewnianej podłodze

obrazy na ścianach rosną na miękkiej łące pajęczyn

dwa światy

dwie wyobraźnie

rozdwojenie jaźni