ściśle mówiąc

zapatrywania figur wielkich

a może i nie

słuszne

jednak kanciastość objęć

sinusoidą objętości

realnie mnie prześladuje

na tym polu do kwadratu nie istnieję

liczę jednak

na prosty ułamek przestrzeni,

pomnażanie łagodności

w zbiorze wypukłej ciszy, analizy spokoju,

pauzy,

w której minus nie staje się ujmą

kalkulacje między prawdą a wizją,

pofakty, podzielenia

naturalne, pierwsze, rzeczywiste

wymiernie zespolone,

nawiasem mówiąc

urojone wszystkie nieoszczędne pi,

z którymi nie potrafię tańczyć

tylko cisza ratuje mnie

przed

walcem