Serduszko z metalu

Serduszko z brudnego metalu

Szare i niepozorne

Może uniknę skandalu

Jeśli o nim opowiem

Na tle wrzosowej farby

Na białej, cienkiej niteczce

Wisi mój skarb nad skarby

Maleńkie z metalu serce

Wycieczka rodzinna

Zabrała mnie tam

Gdzie być nie powinnam

Stanęłam u bram

Mężczyzna był siwy

Miał zmarszczki i wąsy

Lecz był dla mnie miły

Choć całkiem był obcy

Serduszko z metalu

Swój sekret ukrywa

Nie księcia na balu

Lecz przyjaźń wspomina

Pamiętam wciąż jeszcze

Iskierki w tych oczach

Już zymły je deszcze

Już wiatr je wychłostał

Odszedłeś, mój drogi

Zbyt wcześnie tam, z balu

Zostało mi tylko

Serduszko z metalu

Komentarze (11)

Anonim 28.07.2015

Ładna i smutna historia :(

Ktokolwiek 28.07.2015

Może jest smutna, ale pozostawiłą wspomnienie cenniejsze niż wiele innych :") Ten człowiek spędził ze mną nie więcej niż dziesięć minut, i niewiele do mnie mówił, a jednak... Staliśmy się przyjaciółmi. Jesli ktoś miałby wątpliwości, ta historia jest prawdziwa. A serduszko jest na białej nitce przywiązane do mojego karnisza.

Marzycielka29 28.07.2015

Po prostu 5:)

Anonim 28.07.2015

zadziwiasz mnie :)
ja to widzę jako piękną i dającą nadzieję historię
ten starszy pan żyje nadal w Twoim sercu

Anonim 28.07.2015

Serio tak było? :O No wspomnienie masz świetne ;) Ale czuć taki smutek :(

Ktokolwiek 28.07.2015

Może żyje też na śiecie, nawet jest to bardzo możliwe. Ale coż... daleko stąd. Nawet nie znam jego imienia :') i czuję, że on już zapomniał, codziennie spotyka mnóstwo takich jak ja. Ale to dobrze. Przynajmniej nie tęskni :) ja tak.

Anonim 28.07.2015

Kto by cię nie pamiętał, Asia ;) Nie gadaj głupot XD

Ktokolwiek 28.07.2015

Gdybyś wiedziała, kim był, na pewno byś zrozumiała :) napiszę ci na FB jeśli chcesz :)

Anonim 28.07.2015

mi też napisz, Asiu :) bardzom ciekaw

Ktokolwiek 28.07.2015

napisawszy :)

Anonim 28.07.2015

dzięki ♥

Serduszko z metalu

Komentarze (11)

Napisz komentarz