Sięboż.

Opieram się o ścianę, plecami,

jeszcze jest ciepła i pali kręgosłup tak,

że powstają pęknięcia.

Spod drzwi, zastawionych co prawda ręcznikiem,

snuje się dym i tworzy zgniecenia na kartkach.

Pamiętam zeszyty z podstawówki,

właśnie tak zaginało się rogi i pisało na nich,

drukowany SEKRET, TAJEMNICA...

Siedzę oparty o ścianę, plecami,

jest ciepła, pomimo okien i kratek.

Odginam się, odgniatam na zewnątrz

i gdybyś mogła mnie teraz rozpleść,

przeczytalabyś pożar.

.

.

.

.

Z cyklu : Kwietnie.

Listopad, roku w którym wszystko się zaczęło.