Silna wola
Jej lico blade, smutne, płoche,
W oczach jasny żar dnia,
Spokojem, nie z gracją,
Stawia krok za krokiem.
Choć w duszy ból się kryje
I cisza wkoło trwa,
Nadzieją wciąż w niej bije
Wiosenna, żywa łza.
I idzie dalej z czasem,
Gdzie w sercu nuta gra.
Codzienność ją tak wzmacnia,
I wiarę w sobie ma.
Choć cień za nią podąża,
Wciąż w słońcu blask lśni.
Tak silna, nieugięta,
Czasami z życia drwi.
Komentarze (15)
Patosem to szyte... 1
Nie jest to poezja kameralna, ale poezja o wielkich emocjach.
qulia1, a kto dzisiaj tak emocje wyraża, to nie średniowiecze...
Grafomanka mój wiersz może być dla ciebie z średniowiecza
qulia1, dla każdego jest, kto chociaż minimalnie zna się na poezji... to są starocia wyciągnięte z szafy. Trupy, których raczej nie chce się oglądać... Chcesz pisać, ucz się, czytaj współczesną poezję. Nikt ci tego nie broni...
i jeśli już to nie ''z średniowiecza'', tylko ''ze średniowiecza''
Grafomanka masz prawo do sowich domysłów 😂
qulia1, to nie są domysły, lecz wiedza... też byś ją posiadała, gdybyś miała ambicje się uczyć
Grafomanka nie znasz mnie a oceniasz ok wiersz już skreślony ludzi też skreślać potrafisz? 😂
qulia1 nie przejumuj się. Grafomanka dostała ostatnio kilka klapsów wychowawczych, teraz potrzebuje się dowartościować ;)
grafi i piliery mają rację, taki sobie ten tekst, ale jeśli to początki to nie jest źle
Co to jest "grach"?
Poprawiłam
qulia1 Sensu ta poprawka nie dodała.
Temat siły woli jest świetny, ale język wydaje się być trochę wyświechtany. Warto szukać własnych, unikalnych słów, które opiszą ten stan inaczej niż „smutne lico” czy „nuty w sercu”.pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania