Skorpion

Wszyscy odeszli,

chowają ręce do kieszeni,

czują odrazę.

Zamknęli na kłódkę słowa –

pozostała tylko rozmowa

z własnym cieniem.

Los w niewolę wzięty,

przez brudne łapska trzymany,

zdany na innych,

bez prawa głosu.

Oni decydują teraz,

co dalej z nim będzie,

układają jego życie

jak drewniane klocki.

Sąd już wydał wyrok

bez ławy przysięgłych,

orzeczenia o winie.

Nawet młot nie uderzył.

Upadły anioł,

zesłany na mękę,

tylko przez szczury,

co – też ohydne –

jedynie kochany.

Autor wiersza

Damian Moszek.