Skradzione Złudzenia Marie
ROZDZIAŁ PIERWSZY
MARIE I RICHARD W PODRÓZY POŚLUBNEJ
Marie i Richard wyjechali w podróż poślubną do Hiszpanii, na Playa De Soledad.
Chcieli spędzić wspólnie magiczne, a wręcz romantyczne chwile o jakich od dawna
nie śmieli nawet marzyć. Z dala od codziennego zgiełku i rodziny, tylko oni i wspaniały
krajobraz fal odbijajacych się od brzegu o urokliwym i przenikajacym zachodzie słońca.
Gdy Marie przekroczyła próg posiadłości Estrellla De Mi Casa, aż wstrzymała oddech.
Wszystko było takie piękne i błyszczało od brylantów, a ogromne okna wpuszczały do
środka hiszpańskie słońce.
Richard poprowadził ją do pokoju gościnnego.
Spójrz kochany - szepnęła Marie, dotykając białych firan. Na każdej wyhaftowane były
białe łabędzie, jakby zaraz miały odfrunąć. Obok wisiały jasnoniebieskie zasłony z
delikatnego materiału, związane kokardkami i przypięte srebrnymi motylkami.
Motylki błyszczały magicznie w odbijającym się słońcu.
Na ścianie Marie zobaczyła duży obraz ze Świętą Rodziną. Ściany były w kolorze
jasnego błękitu, takim spokojnym, jak niebo na Playa De Soledad.
- Marie podejdź tu- zawołał donośnym głosem Richard - Marie uklękła na miękkim
Marie uklękła na miękkim dywanie i krzyknęła z zachwytem.
-Jakie piękne konie na dywanie! - uśmiechnęła się do niego.
Na jasnoszarym tle galopowały trzy konie prosto w kierunku wodospadu.
Najpiękniejszy był biały z dużą jasnobrązową grzywą i piwnymi ślepiami. Miał na
pyszczku szeroką, czarną linię - Marie od razu go pokochała, Za nim pędziły dwa
pozostałe, brązowy i czarny.
Nad nimi wisiał żyrandol ze szklanymi różyczkami, które rozrzucały po pokoju tęczowe
światełka. Przy ścianie stała mała szafka. Marie otworzyła ją zaciekawiona i nagle z
poczuła piękny unoszacy się zapach. W środku stały markowe kosmetyki i perfumy.
To wszystko dla ciebie, moja gwiazdo – powiedział Richard.
Wtedy poprowadził ją do sypialni państwa młodych. Marie zaparło dech w piersiach.
Na środku stało wielkie łoże z białym baldachimem. Po bokach miało drewniane
uchwyty wyrzeźbione w głowę lwa. Na łożu leżała ekskluzywna pościel w kolorze
jasno-pomarańczowym.
Marie usiadła na brzegu i dotknęła materiału. Na pościeli namalowane były dwa duże,
białe gołębie z rozłożonymi skrzydłami, zwrócone ku sobie, a tuż pod nimi lśniły złote
obrączki.
Nad drzwiami wisiał napis zrobiony dużymi literami „Witamy Młodych Małżonków-
Życzymy Szczęścia Na Nowej Drodze Życia”.
Cały dywan pokryty był płatkami jasnoczerwonych i białych różyczek. Łoże też było
nimi usypane. Wokół stały zapalone świeczki, a z głośnika leciała piosenka
„ Najszczęśliwsi ukochani.
Richard nagle pochwycił ją w ramiona. Marie pisnęła radośnie, gdy przeniósł ją przez
próg sypialni i zaniósł prosto na łoże pokryte różyczkami.
- Moja Najdroższa!Nareszcie zostałaś moją żoną. Kocham Cię nad życie ukochana
moja i zawsze będę kochał. Jesteś światłem moich oczu. Nie wyobrażam sobie istnienia
bez Ciebie. Och...Moja ukochana księżniczko! Najpiękniejszy kwiecie, lilio czysta i
niewinna.
Marie objęła go mocno za szyję i spojrzała mu głęboko w oczy.
Mój Najmilszy! Złoty Aniele. Ja też Cię kocham jak nikogo na świecie.
Jesteś najważniejszy w moim życiu. Z tobą pójdę na koniec świata, gdzie tylko
zapragniesz, i będziemy razem na zawsze. Jesteś pierwszym i ostatnim mężczyzną,
którego obdarzyłam tak niewiarygodnie pięknym uczuciem. Z tobą pójdę nawet na
koniec świata, gdzie tylko zapragniesz - uśmiechnęła się do niego, po czym objęła
ramionami i przytuliła mocno do siebie. Patrzyli sobie głęboko w oczy.
Patrzyli na siebie, a potem zaczęli się oboje wygłupiać jak dzieci. Łaskotali się
wzajemnie i śmiali głośno, aż ze szczęścia rozbolały ich brzuchy. W pewnym momencie
Richard przewrócił ją delikatnie na plecy wśród rozsypanych płatków róż i pocałował
namiętnie w jej czerwone i delikatne usta.
Dłonią gładził jej uśmiechniętą twarz całując ją z czułością po szyi - Świeczki
migotały wokół całujących się Marie i Richarda, a za oknem Playa De Soledad
szumiała cichutko z delikatnym podmuchem wiatru.
Komentarze (3)
,,na których uszyte zostały duże, białe łabędzie.'' - tu zamieniłabym słowo uszyte na wyszyte
,,Po bokach. umieszczono '' - bez kropki :)
,, pomarańczowa pościel, która przedstawia białe gołębie, z rozłożystymi skrzydłami. '' - tu zamieniłabym: na której przedstawione są.... i bez przecinka po gołębie
,,złote świeczniki a w tle leci piosenka '' - przecinek przed a i słowo leci zamieniłabym na: płynie lub słychać piosenkę. Jakoś słowo ,,leci'' nie bardzo pasuje do wystroju wnętrza
,,swoją poślubioną ukochaną kobietę'' - przecinek po poślubioną
,, gwiazdeczek na niebie.'' - tu pozbyłabym się ,,na niebie'', by uniknąć powtórzenia
,,serca. oraz oddechem.'' - bez kropki
,, - delikatnie ustami '' - z dużej litery
,,- zarumieniona '' - tutaj też od dużej litery
,, - podniósł jej nogę '' - tu też
,,a ona wiła się rozkoszy.'' - z rozkoszy
W opowiadaniach wszystkie cię, tobie i inne zwroty grzecznościowe piszemy małą literą. Dopuszczalne z dużej są tylko w listach lub kiedy autor bezpośrednio zwraca się do danej osoby.
Widzę, że planujesz coś dłuższego dla dorosłych. Jednak ta część śmiało mogłaby być nieopatrzona +18, bo nie ma w niej mocno intymnych scen. Jest kilka błędów, ale to raczej drobiazgi, małe niedociągnięcia, więc nie biorę ich bardzo pod uwagę. Całość zgrabnie się zaczyna, ale nadmiar opisów na początku wprowadza chęć na coś więcej, a nie tylko wystrój. Może jednak taki był Twój zamysł i dopiero cała akcja rozwinie się dalej, więc też nie krytykuję :)
Nie oceniam tej części, wpadnę do kolejnej, pozdrawiam :)
kobiece zmysły. Kobieta uniosła - powtórzenie
łoże małżeńskie, z białym baldachimem. Przy małżeńskim łożu,- powtórzenie
Łoże pokrywa ekskluzywna pomarańczowa pościel, która przedstawia białe gołębie, z rozłożystymi skrzydłami. Zwrócone są ku sobie. - bardzo niezgrabna bydowa: [...] przedstawia zwrócone ku sobie białe gołębie, z rozłożytymi skrzydłami.
Resztę zdaje się wyłapała Karola. Zaczęłaś jakąś serię i po tym, krótkim kawałku ciężko cokolwiek wywnioskować. Nowożeńcy w sypialni, dzieje się co ma się dziać. Zastanawia mnie tylko czemu Panna młoda dalej jest w sukni ślubnej, skoro to już miodowy miesiąc? Zamieszczasz dużo detalicznych opisów, które są według mnie zbędne ich nagromadzenie w tym stopniu, mówiąc szczerze trochę męczy. Dialogi natomiast są przerysowane, patetyczne. Nie wiem czy bohaterowie się w ten sposób wyglupiają czy są poważni, czy też się w ten sposób wygłupiają. Jak narazie nie oceniam, zaczekam aż rozwiniesz akcję. Pozdrawiam.
Dziękuję za komentarze
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania