skręty

mistyka kroków po krokach

liście kręcą się wśród wyznawców

nowicjusze przekraczają rubikon

wiszą głowami w dół

jak zaciągnięte zasłony

widzę twoją twarz

mniej lub bardziej

uczucia są prawdziwe

nie mają tylko nazwy

szukasz odpowiedzi na

nieistotne pytania

zadane mimochodem przez

milionera siedzącego pod płotem

w kałuży moczu

po trzydziestoletniej whisky

nieprzeżyte uniesienia zostawiają

blizny

albo tatuaże na szybie

światło je wykrzywia jak

starość stawy