Skrucha

Zastanów się proszę

Gdy popiołem posypujesz głowę

Czy twoja skrucha

Jest prawdziwa i szczera

Czy to tylko pozór

Mający ubrać w piórka nowe

Twoją osobowość wiecznego blagiera

Kogoś kto zbyt często

Kaja się, przeprasza

Kogoś kto wylicza swoje grzechy

Lecz w pełni świadomy

Nie zamierza odkrywać

Przed innymi ciemnej strony.

Kogoś kto z premedytacją

Trzyma trefne karty

Kogoś kto już dawno został

Z resztek sumienia obdarty.