Skrzydełko czy nóżka /poprawione/

Przystawiała go do niebosiężnych westchnień z piersi,

gorących niczym bałabuchy z duchówki stanika,

bardziej pragnąc deklaracji, alibi niż koguta.

Brał ją na bezwarunkowe przeczekanie.

To inna odurzyła go potem,

zakwasami po tańcach, wymianie adresów.

Na wracającego, zadowolonego,

czekała ta nieposmakowana,

gotowa na repasaż spadających nad Jebigórką gwiazd.

Miał dość odsuwanych talerzy, zbierania szumów krwi.