Skrzydła
Po co mnie przyodziałeś w skrzydła?
Nie prosiłem o nie - są ciężarem
Ktòrym postanowiłeś obciążyć
Moje ramię - słabe
skuloną sylwetką otoczoną murem.
Kamiennego serca pancerzem
I kolczugą stałe przypisanej winy
nieproszonego Głupca w świecie Słońc
-toksycznych Kochankòw Umiarkowania krokiem
Szpiegującym z Wież swych insynuacji.
----------------------------------------------------------------------
Tekst powstał na tle odsłuchanego utworu Petera Gabriela: " Dressing The Wound" oraz osobistych przemyśleń.
Komentarze (1)
Autor twierdzi, że inspirował się muzyką ale w rzeczywistości jego inspiracją jest klip na bazie filmu "Ptasiek". Jest to ciekawy zapis przemyśleń i refleksji ale wymagający dopracowania. Najistotniejsze to czytelne ale przeładowane patosem i nasyconą nim metaforyką, przesłanie. Efekt jest taki, że tekst brzmi pretensjonalnie – jakby napisał go nastolatek, który właśnie odkrył mroczną poezję i próbuje brzmieć tak poważnie, jak to tylko możliwe, tracąc przy tym naturalność. Inna sprawa to forma tego wiersza (jednak). Wiersz rwie się, brakuje mu wewnętrznej melodii. Przejście od „pancerza i kolczugi” do „Głupca w świecie Słońc” jest gramatycznie i rytmicznie karkołomne. Czytelnik potyka się o te słowa, zamiast płynąć z ich emocją. Trzeba by trochę nad tym popracować... Przyznaję: to wartościowy zapis osobistego procesu terapeutycznego, ale słaby, niedojrzały warsztatowo wiersz i gdybym miał coś radzić to napisz to jeszcze raz, używając codziennych słów.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania