Poprzednie częściSkrzydlata Wolność -- Prolog

Skrzydlata Wolność -- fragment

A ludzie to…

ANIMOZJA—coś, co pożera. Mogłaby równie dobrze być to nienawiść, apatia, bądź cokolwiek innego. Lecz ty jesteś pewna, że ludzie to właśnie animozja, blaski białego i czarnego, kolory uderzające jak bicze na tle tych, którzy starają się siać empatię.

OBSESJA—coś, co niszczy. Pożera, jak animozja. W ciemności kradnie ci serce, dusze, zabiera ciało i chłonie twoje łzy jak gąbka. Płonie w tobie, nie tylko w ciele, czy sercu, a wszędzie, gdzie sięga. Nie puszcza w nocy, pogłębia się z późniejszymi godzinami.

PASJA—w jej formie objawia się również obsesja, jest to najczęstsze zjawisko przebłysku obsesji w czymś określanym jako dobre, pozytywne uczucie. Pasja nie jest pozytywna. Pożera i chłonie jak obsesja i animozja. Kradnie ci życie, odbiera wszystko co masz i przemienia w siebie. Brzmi tak samo jak obsesja, prawda? Nie. Jest gorsza.

WINA—zapuszcza w tobie w korzenie, wyrastają z niej piękne kwiaty, płatki spadają i więdną, a ptaki o złotych skrzydłach zjadają je i się krztuszą. Linie twarzy zazwyczaj się nią wykrzywiają, łatwo ją poznać, bo zatruwa.

GŁÓD—działa we wszystkim innym po równej części, ponieważ ludzie są niczym jeśli nie głodem. Władzy, miłości, wszystkiego innego, co pożera, chłonie i kradnie kontrolę nad umysłami, ciałami, sercami. Wszystkim.

WŁADZA—każdy w głębi serca jej łaknie, czy jesteś dobry, czy może zły, będziesz żądał władzy, w sercu duma będzie rytmicznie dudnić w głośnej prośbie o koronę.

NIEWOLNICY—własnego losu. Wyrytego własnymi rękoma, widząc historię, wiedząc, co zrobią, wiedząc co robiono wtedy. Powtórz.

WOLNOŚĆ—nie. Skreśl to. ----WOLNOŚĆ----.

OGIEŃ—pożar, płonie, gorąco. Wdech, wdech, wdech, nie możesz zrobić wydechu, dym, w twoich płucach, sercu, ciele, krew jest sypka, wkrótce również będzie dymem–każdy człowiek kończy jako kłębek gwiezdnego dymu.

ŻAL— żałujesz każdego swojego czynu tak, jak oddychasz, by żyć. Dlaczego jak jesteś głodny to jesz? Dlaczego jak czujesz pragnienie to pijesz? Dlaczego kochasz? Dlatego też czujesz żal. Nie opuszcza cię, każdy ma grzechy, których żałuje. Nie uciekniesz od niego nawet jeśli chcesz.

FURIA— jest zimna. Nie płonie jak zazdrość czy troska, nie przelewa się z kubka losu do kubka przyszłości, przeszłości jak żałoba. Jest pusta. Chłodna. Wieje, bo jest wiatrem. Kiedyś ktoś mądry, może głupi, lecz na tyle bogaty i sławny, by jego zdanie się liczyło, powiedział, że wiatr zawsze wieje.

LOT— a ty umiesz latać?

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania