Skrzynia
Żółwim tempem
po heblowanych deskach
mrugam.
Pazury spod skorupy
rysują ślad
na trumnie.
Chowam się.
Nikt nie zna żółwia.
Pies ciągnie
do domu.
Żółwim tempem
po heblowanych deskach
mrugam.
Pazury spod skorupy
rysują ślad
na trumnie.
Chowam się.
Nikt nie zna żółwia.
Pies ciągnie
do domu.
Komentarze (1)
Wiersz bardzo ekspresyjny,obrazowy ,ale hermetyczny.Działa jako klimat.pozdrwiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania