Słoń

Bębny zabrzmiały na zielonej zorze

Słoń się zatacza, pójść prosto nie może

Ciężar asfalt ugniata na sudańskiej drodze

Wszystkim wieśniakom dzisiaj biada!

Idzie ten nieskarcony!

Pozostał!

Słoń jest dalej słoniem z kłami na przodzie

Zwierze idzie walczyć o swoje

Nie wie czy wygra, nie wie czy to przeżyje

Ma już olbrzymią rane na głowie

Dlatego się kłania ku drodze

Rozpędza się!

Biegnie im sił!

Próbuje uderzyć w domek

Strzał, huk ı jęki

Słoń padł

Kły ma odrąbane

Bębny umilkły na zielonej zorze

Bębny co biją tylko przyrodzie.