Słońce.

Słonce jak ogarek już kończy życie swe.

Nie pomoże, mu już zapałka co wskrzesi je.

Zbyt piękna bajka.

Byłaby bym mogła tak.

Zatrzymać w przelocie ciepły letni wiatr.

I wyszeptać mu co czuje, gdy do oczu cisną się łzy.

Bo lato odchodzi, może nie na wieki.

Ale ja, gdy jest zimno, ja tak bardzo chce zamknąć powieki.

I obudzić się dopiero za rok.

By zrobić wtedy wraz ze słońcem.

Ku lepszemu krok.