Słońce
Na początku była ciemność,
a w niej pojawiła się świetlista gwiazda,
która obsypała życie swoimi słonecznymi promieniami.
Każdego ranka budzimy się i kąpiemy w świetle Słońca.
Czy jest dobrze, czy źle,
słońce zawsze jest na niebie,
promieniując radośnie na nas zza szyb domostw.
Skąpani w cieple gwiazdy,
niektórzy ludzie cierpią
i jasna kula traci swój blask.
"Dlaczego wylewasz łzy, skoro na ciebie świecę?"
Jednak ona też nie jest taka wspaniała, jak się wydaje.
Spójrz na nią przez chwilę, a ona oślepi cię boleśnie.
Spróbuj ubrać się w skafander i polecieć do niej,
gdy tylko jej dotkniesz,
ona spali cię, nim się do niej zbliżysz.
☀
I dotknęła gwiazdy
i została spalona
wierzyła, że słońce jest wspaniałe
dające nadzieję, szczęście i energię
przecież wydawało się takie być, prawda?
Jednak prawda była inna
I słońce było większe niż jej rodzinna planeta
Została spalona, gdy tylko spróbowała się do niej zbliżyć
Bo ufała słońcu
A słońce zdradziło ją
Tak, jak wszyscy ludzie na Ziemi.
Komentarze (2)
Wenus nie pisze się wierszy tak jak prozy, czyli takim dokładnym, szczegółowym opisem. Powiedzmy, że jest to zarys, podwalina pod wiersz... teraz trzeba ''zrobić'' z tego poezję, czyli tak ubrać w słowa, żeby nikt nie miał wątpliwości co czyta.
Pozdrawiam.
Jedynka nie ode mnie.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania