Słońce w zenicie
Ogród kwiatami cudownie płonie,
ciężko oddycha w zenicie nieba,
kwiaty płatki składają w pokłonie, jest tak gorąco, że cienia trzeba, kos nad głowami nisko przeleciał, do swej rodziny chyba się spieszył, w amoku pracy mocno odleciał, jak nas zobaczył bardzo się speszył.
Komentarze (1)
Biedny ten speszony kos, aż w amok wpadł... a może to od płonącego ogrodu? Ale chyba nie... muszę to sobie w głowie, po swojemu, poukładać...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania