Słowa których zabrakło

zamienię cały wiersz

na to jedno krótkie zdanie

zatrzymane w locie

kiedy cisza siada na krześle

jak widz przed sceną

bojąc się poruszyć

zamrożone w gardle

lub przełknięte razem ze śliną

kiedy ramiona w bezradności wątłe

jak dwie anorektyczne brzozy

zamienię długie godziny

na parę sekund

tylko nie zapomnij mnie ogrzać

obietnicą

kiedy zmarznę

czytając jutrzejszy dzień

w którym nie znajdę

nawet jednego wyrazu