Słowa przyodziane w buty wybitnie wspinaczkowe

Wszystkie szlaki prowadzą

z miejskiego życia

ulicą bez wyjścia.

Zawias historii zardzewiał

jedyna trasa w niezniszczalne góry.

Amatorska wspinaczka bez asekuracji

i przewodnika

dalej brnąć w tym realizmie

nie można.

Moją rolą nie jest wiązanie

krawata pod szyją

ale iść drogą współczesnej rywalizacji

nie w ciasnych butach

broń boże w obcych

tylko z plecakiem empirycznym.

Słowa drgają na grani

niektóre przepadną w szczelinach

uznane za zaginione

przywrócą do życia pasterze

grający na fujarkach

o urodzonych nieudacznikach

i prawdziwych artystach

folklor góralski nie zaginie.

Sztuka przetrwania

w wyższych partiach gór

i w wyrafinowanych gustach literackich.

Można zejść z lawiną

przetrąciwszy sobie kręgosłup

a tego nie lubię.

Zaciągam węzeł zamyśleń

sznurowadeł koniec końców łączę

oby nie potknąć się

o powierzchowność

i w ogóle.

Inne słowa

podejmą heroiczny wysiłek

po swój Everest

kryształ górski

pozostałe utkną

może na górze Athos

na dłużej.