Słowotok
Gubię się we własnym słowie,
leżę na podłodze.
Leżę i cały czas kminie
brakuje mi weny ostatnio.
Czuję się jak żołnierz bez naboi,
czuję, że chcę pisać to, co czuję,
ale boję się pisać to, co czuję.
Boję się, że większość nie zrozumie.
Gubię się we własnym słowie,
leżę na podłodze.
Leżę i cały czas kminie
brakuje mi weny ostatnio.
Czuję się jak żołnierz bez naboi,
czuję, że chcę pisać to, co czuję,
ale boję się pisać to, co czuję.
Boję się, że większość nie zrozumie.
Komentarze (1)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania