Słupy

Patrz, patrz,

To stoją słupy.

Patrz, lecz nie słuchaj,

Kołków podniebnych słowa

Tylko wstyd Ci mogą przynieść.

Słuchaj, lecz nie patrz, mówią,

Stój jak słup, niewzruszony,

Wzrok odwróć i niech tylko to świadczy,

Żeś nie dołączył do niezliczonej kolumnady.

Patrz,

Patrz i słuchaj,

Lecz nie czuj.

Uczucia kołkowi płotu nie potrzebne są.

Komentarze (5)

xxECxx 02.06.2016

Przeczytałam 5 razy, może i więcej... za każdym razem odkrywam inne znaczenie słów. Mój pierwszy odbiór tekstu był bardzo prosty: ślepo podążaj za tłumem, kolejny: znieczulica na ludzkie problemy i dramaty, następny: pozostań wierny sobie... I to jest właśnie piękne, niezliczona możliwość interpretacji Twojego wiersza...

Aczkolwiek, może tylko ja nie dostrzegam prostoty w jego odbiorze..

PPE 03.06.2016

Dziękuję bardzo za miłe słowa :) Chciałem w tym wierszu zawrzeć zarówno temat indywidualności, jak właśnie i znieczulicy społecznej. Jesr to mój pierwszy wiersz i jeśli byl dla kogoś tematem do refleksji to mi to wystarczy do szczęścia :)

xxECxx 03.06.2016

Więc możesz czuć się szczęśliwym człowiekiem :)

alfonsyna 03.06.2016

Rzeczywiście, ja również odniosłam wrażenie, że można tutaj się pokusić o kilka interpretacji, widzę tutaj jakiś taki ślepy konformizm i obojętność emocjonalną, które to każdy właściwie choćby od czasu do czasu wykazuje, chociaż wszyscy przecież tak bardzo chcemy zachować własną indywidualność. Ciekawy wiersz, zostawiam . :)

Antonina 17.06.2016

Gdy czytałam ten wiersz, przeszył mnie ogromny dreszcz. W mojej głowie ukazały się obrazy życia zawarte w metaforach tego wiersza. Poczułam się jak ten słup; utworzyło to pole do głebokiej refleksji. Gratuluje autorowi, że tym może i krótkim wierszem porusza serca i umysły każdego człowieka. Życzę mu powodzenia w dalszym teorzeniu. Niech Duch Święty nad nim czuwa.

Słupy

Komentarze (5)

Napisz komentarz