Śmierć w grobie

Sypialnia dla ciał

Wypoczywających od życia

Łożysko ze skał

Bez perspektyw do życia.

Mijają doby

Ból z każdym dniem znika,

Nim się oglądam

Mnie też już spotyka.

Taka samotna,

Nie umie oddychać,

Poi się łzami,

Żywi cierniami.

Daje nam do myślenia,

Poetom i filozofią,

Dorosłym i dzieciom

Swoją robotą.

Kolorowa jak tęcza,

Chociaż ponura jak cmentarz,

Czeka na każdego,

By mogła opętać.

Klękać przed nią!

Klękać!