Śmierć za ojczyznę

Idę prosto przez pole walki,

idę z karabinem w dłoni,

mój widok przysłaniają

zabici i ranni.

W moim sercu tkwi ból,

bo gdzieś tam, daleko,

moja rodzina na mnie czeka.

Lecz mogę już nie wrócić.

Idę prosto przez drogę śmierci,

idę w ciężkim hełmie,

nie widzę w tym idei,

nie widzę w tym nadziei.

Mój towarzysz pada martwy,

ziemię plami krew,

słyszę strzały,

które rozbrzmiewają obok mnie.

Podnoszę broń i szukam celu,

jednak przeciwników jest zbyt wielu.

Nagle upadam na plecy,

odrzucony przez pocisk

i myślę- o życiu,

które się dla mnie skończyło.