Smoła
Czerń się wylewa
i wlewa
jednocześnie.
Nie ma drugiego takiego
uczucia.
Możesz dostrzec piękno
przypadkowo spotkanego stworzenia,
księżycem się zachwycać,
ale w środku smoła,
smoła w środku.
Czerń się wylewa
i wlewa
jednocześnie.
Nie ma drugiego takiego
uczucia.
Możesz dostrzec piękno
przypadkowo spotkanego stworzenia,
księżycem się zachwycać,
ale w środku smoła,
smoła w środku.
Komentarze (4)
Hejo.Ten wiersz mnie trochę rozśmieszył. Wiem że raczej nie powinien. Może to przez te wylewa, i wlewa obok siebie i ta dwa razy smoła też obok siebie. Krótki ten wiersz a zbyt dużo podobnych słów. Chociaż nie jest jakiś zły, tak myślę. Ale wiesz, niesugeruj się absolutnie. Tak tylko se mówię :)
Ojej to nie wiersz! Opowiadanie, tak?
Nie no, wiersz. Sorry za spam. Już uciekam.
Wszędobylski dualizm jest zapewne nazbyt prostym skojarzeniem, ale niestety chwilowo innego nie mam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania