smutek
Smutek dziś ze mną jest.
Życia proza mnie przytłacza.
Szara ciemność dookoła mnie.
Czy brak rąk opiekuńczych,
Brak ramienia do złożenia głowy
Aż tak ważne jest?
Życie, raz dwa przeżyję cię.
Czy uśmiechu przyjdzie czas?
Czas ciepłem słońc otulony.
Komentarze (2)
Wciąż mi pisze życia prozę
Słowa rozcinają ciszę
Głowy nie ma na kim złożyć
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania