smutek

Smutek dziś ze mną jest.

Życia proza mnie przytłacza.

Szara ciemność dookoła mnie.

Czy brak rąk opiekuńczych,

Brak ramienia do złożenia głowy

Aż tak ważne jest?

Życie, raz dwa przeżyję cię.

Czy uśmiechu przyjdzie czas?

Czas ciepłem słońc otulony.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Sokrates 3 dni temu
    Przemawia tęsknota
  • Absens 3 dni temu
    Smutek moim towarzyszem
    Wciąż mi pisze życia prozę
    Słowa rozcinają ciszę
    Głowy nie ma na kim złożyć

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania