SMUTEK
Smutny autobus, smutny kierowca, smutny dzień.
Smutek nam wszystkim zasnuwa serca, niby cień.
Smutna muzyka, smutna lektura, smutny czas.
Smutek zasłoną lepką owija dusze w nas.
Smutny pasażer, smutny przechodzień, smutek w krąg.
Smutek oprawca - sprawca spętania nóg i rąk.
Smutek w mym wnętrzu, smutek w mej głowie, duszny lęk.
Czekam i słucham - słowo choć powiedz, a znajdę Cię.
Komentarze (6)
Piosenka?
Chyba nieee... Jakoś tak deszczowo, pochmurnie było tego dnia... szaro... Niewiele trzeba, żeby coś takiego wyzwoliło takie refleksje...
Wiersz powinien mieć tytuł - Melancholia.
Może... Ale ten ma już tytuł... "Melancholię" będę musiał napisać... Czuwajcie, bo nie znacie dnia, ani godziny... :))
A tu raczej beznadzieja... i w formie, i w treści
Nie zgadzam się z Tobą. Obiektywnie. O ile to możliwe, oczywiście...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania