Uwaga, utwór może zawierać treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich!
Spacer Ukraińca po parku
Znowu zawyły syreny. Po raz kolejny podli Rosjanie użyli dronów oraz rakiet, by zabić jak największą ilość cywilów. Miałem szczęście, ponieważ wrogie bomby nie trafiły w mój blok. Po godzinie nalot Rosjan się zakończył. Postanowiłem wyjść z mieszkania i uspokoić się po stresujących i niebezpiecznych wydarzeniach.
Po wyjściu na podwórko udałem się do parku. Park był jak z horroru. Opuszczony przez mieszkańców. Mijałem spalone drzewa i widziałem leje po wybuchach dronów. Gdzieniegdzie z lejów unosił się czarny dym. Nagle zobaczyłem dwa ciała leżące na ziemi. Były przykryte białym prześcieradłem, które zostało pobrudzone czerwonymi plamami.
Nad ciałami klęczała zmartwiona kobieta w podeszłym wieku. Widziałem w jej przerażonych oczach łzy. Słyszałem jak staruszka się modli. Podszedłem do kobiety w żałobie i złapałem ją za ramię. Nagle kobieta popatrzyła na mnie i wyszeptała do mnie coś po ukraińsku. Początkowo jej nie zrozumiałem. Wtedy starsza pani podniosła głos. Usłyszałem „Chwała Ukrainie!”.
Postanowiłem zostawić zrozpaczoną kobietę, która straciła młodych członków rodziny. Zrobiło mi się słabo. Za dużo emocji. Miałem się odstresować na spacerze, ale ciągle myślałem o cierpiącej Ukraince.
Współczułem jej, ale nie mogłem pomóc. Taka jest wojna i właśnie taka jest cena konfliktu. Wspomnianą ceną jest nasze życie, które może być smutne jak widok spalonego i zbombardowanego parku. Z drugiej strony możemy walczyć nawet gdy stracimy bliskich.
Spotkana kobieta straciła swoje dzieci. Jednak pomimo tej ogromnej tragedii i cierpieniu nie poddała się. Takie osoby są dla mnie bohaterami. Właśnie oni wygrają wojnę. Pora wracać już do domu.
Komentarze (9)
Opowiadanie wywołało u mnie smutek. Tzn wciągnęło mnie.
.
Moje opowiadanie miało wywołać smutek.
Vampire Fangs tzn wciągnęło cię?
Aleks99 - Jak utwór napisany przez autora ma za zadanie go wciągnąć? Po prostu stwierdziłem, że mój tekst jest smutny i tak go należy odbierać.
Vampire Fangs Oczywiście. 😌 Przy czym: niewielu ma świadomość, że jednostajny lament setek tysięcy Opisanych Przez Ciebie Wydarzeń: milknie wobec kanonad eksplozji: trwając równoznacznie z nimi. 😌
Aleks99 To znaczy: że jeżeli wiesz, jak to jest ściągać kogoś z miny, gdy wokół napierniczają karabiny: może Cię wciągać:.. chęć: przeżycia z sekundy na sekundę...
Potrząsnąłem kobietą.
- Allahuakbar! krzyknęła, odpalając pas szahida.
* Podejmując Świętą Wojnę: wobec niewiernych, sprzeciwiających się Wielkiemu Allahowi.
Dobra, ocenię tylko drugi akapit, bo jest dobrym przykładem.
"Po wyjściu na podwórko udałem się do parku. Park był jak z horroru." - Dwa razy słowo park, jeszcze tak blisko siebie.
"Opuszczony przez mieszkańców." - jest tu pewna niezręczność: park opuszczony przez mieszkańców - a kim są mieszkańcy parku?
"Mijałem spalone drzewa i widziałem leje po wybuchach dronów. Gdzieniegdzie z lejów unosił się czarny dym." - Powtórzenie słowa "leje", a poza tym można to zrobić ładniej, jednym zdaniem, np. "Mijałem spalone drzewa i widziałem leje po dronach, z których wciąż unosił się czarny dym."
"Nagle zobaczyłem dwa ciała leżące na ziemi. Były przykryte białym prześcieradłem, które zostało pobrudzone czerwonymi plamami." - Nie wiem, czy rzeczywiście tak nagle to zobaczył (osobiście skłaniałbym się raczej ku frazie "Wtem spostrzegłem" czy coś w ten deseń), ale problem mam z tym prześcieradłem. Można przecież prościej, np. "Wtem spostrzegłem dwa ciała, przykryte białym prześcieradłem, pobrudzonym czerwonymi plamami." Nie leży mi zupełnie konstrukcja "zostało pobrudzone czerwonymi plamami".
Właśnie to miałem na myśli, gdy pisałem, że nie widzę poprawy stylu. Pomysły są różne, raz lepsze, raz gorsze, czasem bardziej trafią w gusta, a czasem mniej. Wciąż jednak niepotrzebnie dodajesz słowa, występują liczne powtórzenia, (brakuje też przynajmniej jednego przecinka, ale to drobnostka).
Ech, no dobra, bo tu akurat jest słabo: "Spotkana kobieta straciła swoje dzieci. Jednak pomimo tej ogromnej tragedii i cierpieniu nie poddała się. Takie osoby są dla mnie bohaterami. Właśnie oni wygrają wojnę. Pora wracać już do domu." Cierpienia, nie cierpieniu. Nie oni, a one, bo to osoby. A potem ta myśl od czapy w tym samym akapicie: "Pora iść do domu." Może lepiej zrobić z tego nowy akapit? I te krótkie, proste zdania, to czasami działa, ale moim zdaniem tutaj brzmi słabo. Długie zdania dobrze pasują do refleksji - bo gdy mamy czas pomyśleć, to pozwalamy myślom się snuć. A gdy musimy szybko działać, komunikaty są krótkie: idź, stój, jedzenie - zagrożenie, unik, itp.
Mam nadzieję, że tym komentarzem pomogłem w dalszym rozwoju.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania