Spałam.

Spałam chyba ze dwa lata.

Przegapiłam nawet koniec świata.

A ja się tak do niego szykowałam.

Najlepszą sukienkę założyć chciałam.

Ten pierwszy w życiu raz było mi wszystko jedno.

Czy w niebie, czy na ziemi zostanę twą królewną?

Jednak ktoś chciał inaczej.

I jeden maleńki wypadek sprawił.

Że poszłam spać.

I podczas gdy wszyscy się śpieszyli, załatwiali ostatnie sprawy.

Mnie otworzyć oczu nie pomagała szklanka kawy.

A gdy się obudziłam, to śnieg padał tak cudnie.

A radio mi powiedziało, że jest już południe.

Że świat się nie skończył.

Że świat na nowo się zaczyna.

A ja znów przespałam jego koniec.

Gdybym zamiast jego.

Mogła przespać zimę i doczekać lata.