Spektakl świata.

Zamknij już, swe senne oczka.

Kołysankę świat ci śpiewa.

Róża dla ciebie, gubi płatki swe.

A ty bądz jej wdzięczny, i zmróż oczęta swe.

Psotnik wiatr przyniósł melodie.

Nadmorskich fal, i kolor zórz.

A ty wciąż patrzysz, czekasz na ten wielki cud.

Kiedy niebo kolor zmienia.

Złoty kolor ma.

A słońce kończy czas istnienia, ustępując panu snów.

Co niebo przyozdabia, w złoto, srebro gwiazd.

A ty kochany, już śpi.

Świat już występ, swój ukończył.

I możesz wreszcie spać.