Śpiew o świcie

Pięknie, gdy ptak śpiewem budzi cię na ranem

Gdy za oknem przyjazny, kolorowy świat

Świat, który czasem przeraża nieznanym

Choć masz wrażenie, że go dobrze znasz.

Codziennie rano otwierając oczy,

Przez chwilę jeszcze zastanawiasz się

Czy ptak zaśpiewa, czy go ktoś wypłoszył

I odleciał dalej, nie wiadomo, gdzie?

Chociaż go nie słyszysz, to nadstawiasz uszy

Z nadzieją, że wróci i zaśpiewa ci

Bo bez jego śpiewu ciężko jest na duszy

Za oknem świat szary, nieprzyjazny, zły.

Lecz spłoszony ptak powraca do gniazda

To w jego naturze od zarania tkwi

Przez pochmurne niebo świeci gwiazda

By mu wskazać drogę, by zaśpiewał ci.