Splątani

uciekłaś mi

gdzieś tam,

na wysokim piętrze,

w oknie

wielkiego miasta.

czasami sam uciekałem —

zawsze z Twoim widokiem

w tym oknie.

nie mówimy sobie nic,

i to tylko dlatego,

że jesteśmy splątani

tuż nad krawędzią.

urodziliśmy się tak samo —

stare dusze

w młodym ciele.

teraz jest odwrotnie.

tylko ten wie,

kto tak ma,

i wie,

że nie da się z tego

wyplątać.

miły jest widok

tego splątania.