Spojrzenia

Spojrzenie pogardy pełne

Od zawsze wbite we mnie

Przeszywające kruche wnętrze

Targające wątłe serce

Wzrok nie znoszący sprzeciwu

Brak miejsca na inność

Bez przestrzeni na własne zdanie

Człowiek skryty za szałem

Zaślepiony, pełen sprzeczności

Cios, gestem zadany mocno

Sprawia, że masz się za nic

Ból, co fizycznie nie rani

Nikniesz pod jego naporem

Każdy dzień tym najgorszym

Zamilcz, bo nie masz racji

Nie szukaj tu akceptacji

Chciałbyś otrzymać wsparcie?

Możesz liczyć tylko na karę

W końcu powoli wierzysz

Że życie nie warte by przeżyć