Spowiednik

Każdy z nas rodzi się jako niezapisana księga. Potem dopisujemy do niej własne zdania. Czasem do naszej księgi dopisują się inni ludzie. Bywa też tak, że księga zostanie nadpalona lub pocięta. Jeżeli zniszczymy ową księgę, zniszczymy zawarte w niej wspomnienia. Zniszczymy uczucia, które towarzyszyły pisarzom. Możemy wtedy zacząć zapisywać inną księgę. Zupełnie nową, od zera. Ja właśnie rozpocząłem niszczenie mojej książki.

I

„ Mama znowu kłóci się z tatą. Ciekawe, co się dzieje. Czemu na siebie krzyczą? Nie rozumiem. Może to ja im przeszkadzam? Może tata zrobił coś złego?” Matka zauważyła dziecko. Dała mężowi znak oznaczający zawieszenie broni. Podbiega do chłopca i przytula go. „Będzie dobrze”- szepcze mu do ucha. Dziecko zasypia, a ona wraca do salonu. Ma pretensje do męża. Pracuje za mało, jego praca jest poniżająca, nie interesuje się dzieckiem. Dlaczego on jest taki nieużyty? Czemu nigdy go nie ma? Dawno stracił resztki romantyzmu i uczuć. Teraz przychodzi, przynosi pieniądze i idzie spać. „Ignorujemy się nawzajem, on na pewno już mnie nie kocha.” Kobieta zaczyna myśleć o rozwodzie. On przed chwilą wrócił z pracy. Ciężko mu spędzać całe dnie z tymi debilami, którzy niczego nie rozumieją. Jednak ostatnio nawet tam jest lepiej niż we własnym domu. Przynajmniej zarabia pieniądze, bo gdyby tego nie robił byłoby jeszcze gorzej. Wie, że jest potrzebny rodzinie. Niestety pieniądze też są potrzebne. Chciałby spędzać z żoną i dzieckiem wieczory i weekendy, ale nie potrafi. Żona stała się nieznośna. Wita go pretensjami i żegna tak samo. Przebywanie w domu jest dla niego karą. Częściej bywa teraz w barze. Tam nikt nie krzyczy, nikt nie jest oschły. On tak bardzo ją kocha, stara się ją zadowolić. Nie rozumie jej. Ona zaczęła potrzebować więcej, niż on jest w stanie jej dać. „Czuję się jak dzieciak, a nie mężczyzna. Nie jestem wystarczająco dobry dla niej.” Zaczyna topić smutki w kieliszku. Kilka kropel przeradza się w nałóg. Już nie bywa trzeźwy.