"Sprytne Serce"
Cały czas biegnę
Przez niekończący się las
Z nadzieją że odnajdę w nim
Swoje drugie ja
Już nic mi nie zostało
Nawet czas się zatrzymał
Pilnuje mnie teraz
I wyznacza godzinę śmierci
Z każdą sekundą
Przyśpieszam coraz bardziej
Już prawie dobiegłam
Na polanę rozpaczy
Nogi odmówiły mi posłuszeństwa
Spadłam z polany która stała się górą
Serce poszło w swoją stronę
Przynajmniej ono zostało ocalone
Komentarze (1)
Świetny tekst - taki prosty, a jaki zawiły w swoim przekazie. Metafory, które zastosowałaś, są po prostu cudne. Bardzo mi się podoba, z niecierpliwością czekam na więcej Twoich tekstów i zostawiam 5 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania