Sprzeczności

Jestem jak niewolnik świata Utopii

Pustynny wartownik pełniący straż

Samotny księżyc na nocnym niebie

Choć wokół pełno tańczących gwiazd

Jak ptak, któremu odebrano skrzydła

Stworzony do latania, nie mający jak

Upadły anioł, wykończony przez ludzi

Co miłość zamienił w nienawiści smak

I nigdy nie wierzyłam w cokolwiek

Lecz modlitwa kończyła każdy mój dzień

Miłości i szczęścia rozum nie poznał

Jedynie sprzeczności kształtowały mnie

Z przegranych walk buduję marzenia

Morderczyni duszy żyjąca w snach

Uparcie pragnę odnaleźć siebie

A jednak wciąż zakrywam swoją twarz

Milczę krzycząc z cierpienia i żalu

Nie, to nie może być mój świat

Nie czuję nic, chociaż tak bardzo boli

Smutek maluję uśmiechem od wielu lat