Sprzeczności
Świat pełen kontrastów, biegunów dwóch,
Gdzie słowa wciąż ranią, a prawda tonie w mroku.
Jak mogę wykorzystać te sprzeczności do swojego rozwoju?
Stawiam czoła wyzwaniom, siła w zaklęciach ukryta, łamania tekstu, wewnetrzna podróż.
Logika się chwieje, sens w chaosie się gubi.
Słowa tańczą w głowie, tworzą wir szeptów,
Opowieści o tym, co jest, a co nie jest.
Dobro i zło, miłość i nienawiść, smutek i śmiech.
W każdym z nas tkwi dualizm, wieczna walka,
Między tym, kim chcemy być, a tym, kim jesteśmy faktycznie.
Może to paradoks, że ja piszę tak?
Komentarze (2)
Nie kończ zdań zaimkami. To źle brzmi. "Swym" (lub "swoim") przeniósłbym do środka. "Ja" zostawiłbym na końcu, ale podkreślił poprzedzając słowem "właśnie"... To tak, na gorąco...
Poprawione
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania