Sprzed skrzyd laty…
rozciągam pamięć
wszystkie moje ery
starzały się szybciej niż ja
wypiętrzały na mnie
zamknięcia błahych drzwi
zgrzytanie zamków zachodzących
rdzą poszyję
do twojego momentu
rozciągam pamięć
wszystkie moje ery
starzały się szybciej niż ja
wypiętrzały na mnie
zamknięcia błahych drzwi
zgrzytanie zamków zachodzących
rdzą poszyję
do twojego momentu
Komentarze (17)
W Antologii poetów współczesnych, ten wiersz winien się znaleźć...
To tyle. I zapadam w milczenie uroczyste...
Shira, proszę Cię: luzuj. To jest zwykły, zwyyykły tekst.
Polaroid , NIE
ehhhh
Polaroid 🤨
Takie Twoje, w formie 🙂
a to na plus? czy..yy?
Polaroid że jesteś w formie? No tak 🙂
Polaroid, gdyby był taki zwykły, to takiego komentarza na pewno
bym tutaj nie zostawiła. Komentarz do bólu prawdziwy. I nie wynika
on z tego, że bardzo sobie cenię Twoje pisanie. Przeczytałam i przeanalizowałam
dość wnikliwie kilkadziesiąt Twoich tekstów. Są naprawdę dobre.
A dzisiejszy, najlepszy z Twoich. Dość uważnie studiuję też współczesną
polską poezję.Zatem uszanuj mój pierwszy komentarz...Tylko o tyle proszę...
Ok
Polaroid, dziękuję
W tle Gary Moore i Adagio
Posłuchasz ze mną?
Shira
mogę..
Polaroid..., jeśli wolno mi prosić, to podziel się ze mną wrażeniami
po wysłuchaniu tego utworu. Aktualnie u mnie leci na tzw. okrągło...
Shira
Ciężkie i przeszywające. Wyczerpuje.
Polaroid, tak jak tu i teraz..
To zmień mi płytę...
Shira
https://www.youtube.com/watch?v=d27gTrPPAyk&list=RDd27gTrPPAyk&start_radio=1
Polaroid, bdb tekst, ale jazz niekoniecznie
Przypomniałam sobie Fragile...I to jest to.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania