Sroka Moneta
wszystko zdaje się spać
snem głębokim pod pierzyną ze śniegu
drzewa i domy
wiklinowy płot
na chwiejnej bramie sroka
zmarznięta jak niebo
jak dzień
formujący się pod nim w zimowy obrazek
to ona wieńczy dzieło
na niej skupia się wzrok
jest czarnogłową kropką nad i
punktem odniesienia
do każdej interpretacji
wszystko zdaje się spać
ale ptak pozostaje czujny
na rozchwianej bramie czeka aż śnieg
zaskrzypi
pod twoimi butami
Komentarze (4)
Wiadomo że sroki lubią monety - szczególnie złote. Złoty medal dla nich. :) Twoje inspiracje bardzo udane i to znakomity pomysł na albumową poezję. Pomyśl.
Mój żartobliwy komentarz może wprowadzić w błąd więc objaśnię: wiersz napisany jako impresja do obrazu Claude Monet'a. To zimowy pejzaż, w którego centrum stanowi sroka siedząca na płocie. IgaIga idealnie wpisałaś się w nastrój tego uroczego obrazu. Pomysł na tomik-album (zwłaszcza, że masz już sporo podobnych wierszy "na sumieniu") myślę że idealny. Zrób coś z tym.
Bardzo sugestywny obrazek.
https://www.youtube.com/watch?v=REGouI61tB4
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania