stacja Hołówki Duże

obłok

zdmuchnęłaś trzykrotnie

potem był wiatr

rozwieszony motyl

urwał się z cienia chabrów

kilka kropel dalej

deszcz odmawiał litanie

pijani dzielili kieliszek

na czworo

życie odbiło się echem

na kocich ogonkach

zagubione ścieżki

tu mruczy każda chwila

na pustym peronie

chybocze się ostatni wagon