Stal słów

Zimna stal przeszłości oplotła mą szyję

Skuty łańcuchami prowadzony jestem

Przez samego siebie na stracenie.

 

Smutny wzrok wpatrzony w pustkę

Która pozostała po mym samym

Poszukuję przyjaciół, którzy odeszli.

 

Pozostała tylko ostatnia sekunda

Kat trzyma już swój topór

Wiernie czeka tylko ona.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • ObcaPlaneta 04.07.2016
    Ładny wiersz. Daję 5 :)
  • Tina12 04.07.2016
    Taki smutny, a taki fajny wiersz.
    5

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania