Stara stacja

Chciałem krzyknąć.

To by było naruszenie,

grzebiące mój autorytet.

Przecież ich już nie ma.

W porę się zreflektowałem.

Nie w porę jednak

Potknąłem się o próg,

tu już grzebiąc tajemnicę.

To stało się zwykłe.

A my najzwyklejszymi

Pracownikami stacji.

...

Można by chociaż ich znaleźć.

Dojść przyczyny.

Oni muszą.

Oni tu są!

Są, znajdziemy!

Niech to z procedurą!

...

Pamiętam, patrzyły się na mnie

Lekko pochylone majaki w ciemni.

Przekręcili głowy.

To oni!

Jeden z nich posunął ręką.

Zapalił światło.

A ja obudziłem się w karetce.