Starość

Nie mogę pozostać dłużej

na tym świecie szarym i sinym,

ułożę swą siwą głowę

na łóżku z przegniłej wikliny.

Ręką, czym jabłko zmarszczone,

otrę ostatnią łzę słoną

I umrze me serce stare,

i umrze jałowe me łono.