Stary wiersz o drodze powrotnej do domu

Co ja znalazłam :c

_______

Wyczerpane baterie wypite płyny ustrojowe

Wyżarte oczy wyrzucone języki wykończone

Początki drogi w restauracji jakich mnóstwo

Drewnianej na poboczu pusto w środku menu

Płynne lustro coca colę z arszenikiem i ciasto

Z cyjankiem jej włosy miały kolor porcelany

Grzebała w torebce chciała spełnić zobowiązania

Mi dane jej dłonie miały rachityczne ruchy

Umierających potrąconych jeleni poroży wbitych

W samochodowe szyby zaciskały się na kieliszkach

Jej usta

Gryzły szkło na którym i tak przecież były rysy rodzaju ludzkiego

Wyczerpane baterie wypite płyny ustrojowe

Wyżarte oczy wyrzucone języki wykończone

Początki drogi mam tylko Bezodiazepiny

Powiedziała Nie idzie się tym zabić czekałam

Na kelnera miała oczy w kolorze taniej porcelany

Zwróciła się do niego powiedziała że po Naloksonie

Podnoszą się żywe trupy i nie żyją dalej

Już na Dworcu Głownym minął rok cały upłynął

Sennie nikt już nie miał telefonu podeszłam

Do policjanta zapytałam czy mogłabym zadzwonić

Do mamy

Powiedziałam że stoję pośrodku minut rozbijających się o wiatr

W tunelu Dworca Głównego i że waha się moje pojęcie pewności

Nie wiedząc dokąd pójść i że jestem głodna policjant zapytał co się dzieje

O co chodzi kiedy zaciskały się oczy skoków wzwyż i medale złote

Okazywały się być pozłacaną blachą o pięćdziesięciu stronach

I za pięć groszy ideały sięgnęły bruku najprędzej kiedy na pętli

Tramwajowej odjechałam w kierunku dworca autobusowego

Miałam trzy godziny niczego do autobusu poszłam do Galerii Handlowej

Stojącej pewnie naprzeciwko weszłam do sklepu odzieżowego ukradłam

Dwa staniki mam je do dzisiaj nie wiem po co bramki zapiszczały ale ja

Odwróciłam się i moje pełne zdumienia wyżarte oczy tliły się uczciwością

Więc kazano mi iść widząc we mnie nierozmagnetyzowany kod na portfelu z jeleniej skóry

Ona paliła papierosa tym samym tłumacząc że to tylko ja

Usłyszałam że będzie dobrze w domu przedmioty trzeba było

Odkładać na miejsce męczyło mnie to gaz wybuchał co ułamek

Sekudny przyciskałam je czołem do plazmy którą kupiła jej matka

Oglądałyśmy powtórki serialu Spartacus było to surrealistyczne

Pośród głodowego drżenia lała się krew

Zawsze wygrywał. Spartacus.

Trzeciego dnia Spartacus zrobił coś dziwnego

Zarzuciłam koc na ramiona puste miasto chowało się

W rozgraniczonych parasolach pływały rzeki w nich trupy

Wyszłam na dwór usiadłam na murku spojrzałam w górę i w dół

Niczego nie było

W niczym nie pomogło mi ramiączko kradzionego stanika pływające

W kałuży spalin serce unurzane połową świata zagłuszone

Jazgotem egzotycznych wróbli przypomniał mi się zapach

Spalonych kurczaków i cała polana mleczy i jak uczyłam się

Jeździć na rowerze a zdarte łokcie nie bolały